Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Β

Ξερεις πως ειναι να νιωθεις ανασφαλεια καθε μερα;
Να μην ξερεις τι θα σου ξημερωσει.
Να εχεις τοση οργη μεσα σου και να μη μπορεις να εκτονωθεις με τιποτα.
Να νιωθεις πως μια ζωη θα σε εκμεταλλευονται πως καθε μερα το δικιο θα σε πνιγει, αυτο το δικιο που δεν βρισκεις πουθενα.
Να βλεπεις πως ο,τι και αν κανεις δεν θα μπορεσεις να αλλαξεις τιποτα επειδη αυτοι οι μαλακες που σε κυβερνουν μια ζωη θα κανουν οτι θελουν.
Να θες να σηκωθεις να φυγεις αφου τους εχει καψει ολους αυτους του συστηματος που γαμαει εσενα κ τους γονεις σου και ολους τους συνανθρωπους σου;

Να ξυπνας καθε πρωι, να κοιταζεσαι στον καθρεφτη και το μονο που να βλεπεις ειναι μισος,αηδια και απογοητευση επειδη ξερεις....
Δεν ξερεις.. βασικα..
Γιατι απλα δεν μπορει να χωρεσει ο νους σου τι παιχνιδια παιζονται στις πλατες ολονων μας!
Και ισως ποτε να μη μαθεις..
Μα και να μαθεις δεν προκειται να γυρισεις πισω το χρονο.

Ομως στεκεσαι ακομα ορθιος κ ελπιζεις κ αγωνιζεσαι.
Γιατι μπορει να σου εχουν παρει τα παντα.. αλλα την ελευθερια σου οχι.
Αυτη ειναι το οπλο σου κ αυτη αρκει.

Εισαι ακομα ζωντανος, απεναντι απο αυτους που σε δουλευουν εδω και τοσα χρονια.
εισαι ετοιμος;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου