Υπαρχουν καποιες στιγμες στην ζωη μας που ολοι λιγο πολυ θετουμε τον εαυτο μας υπο διαθεσιμοτητα ή και το αντιθετο μεσω της ψυχολογιας που εχουμε και που δειχνουμε. Ενας φιλος μου μου ειπε πως η ψυχολογια μας ειναι υπερβολικα σημαντικη καθως, αν το εχετε παρατηρησει, ο,τι κι αν αρνητικο σκεφτουμε θα γινει καποια στιγμη, γιατι πολυ απλα εμεις το εχουμε ηδη φανταστει να συμβαινει! Ετσι επειδη ειναι και στη φυση του ανθρωπου να σκεφτεται τα πραγματα κατα μια πεσιμιστικη πλευρα ολα οσα φοβομαστε και ολα οσα δεν θελουμε να συμβουν, συμβαινουν.
Απιστευτο ε; Κι ομως αληθινο! Αν σκεφτεστε για μια ολοκληρη μερα κατι που θα θελατε ή που δεν θα θελατε με τιποτα να συμβει, συντομα θα λαμβανει χωρα μπροστα στα ματια σας!
Καλως ή Κακως... Ειναι τρομαχτικο το ποσο ρολο παιζει η ψυχολογια του καθε ανθρωπου στους αλλους αλλα και στον ιδιο του τον εαυτο!
Ολοι εχουμε καποια modus vivendi (Σταση ζωης στα Λατινικα) που και που, ειτε εμεις την δημιουργουμε ειτε απλα εισβαλλει μονη της στην καθημερινοτητα μας!
Για παραδειγμα, οταν καποιος βρισκεται σε αδιεξοδο, π.χ. οταν ψαχνει απεγνωσμενα εναν ανθρωπο που να τον καταλαβαινει, να τον αγαπαει, να τον νοιαζεται, να του ταιριαζει κοινως... το "Αλλο του μισο" κανει τα παντα. Περναει απο διαφορες στασεις ζωης. Αρχικα, Ψαχνει παντου με δελεαρ γι'αυτον τον αθρωπο. Υστερα απογοητευεται επειδη δεν τον βρισκει. Και τελος, σταματαει το ψαξιμο καθως βρισκεται σε απογνωση και πιστευει οτι δεν θα τον βρει ποτε..
Βλακειες! Γιατι να πιστευεις οτι υπαρχει "το αλλο μισο σου"; Δηλαδη δεν εισαι ολοκληρομενος ετσι οπως εισαι; Χρειαζεσαι καποιον αλλον για να σε φτιαξει; Εισαι ενας ανθρωπος απο μονος σου δεν χρειαζεσαι καποιον για να καλυψει το αλλο μισο του εαυτου σου! Εσυ ετσι γεννηθηκες. Ανεξαρτητος... Ολοκληρομενος... και ετσι πρεπει να συνεχισεις.
Αν κατι σου λειπει ψαξτο στον εαυτο σου και οχι μεσα σε αλλους.
Αδραξε τη μερα σου!
Ο άνθρωπος είναι ων κοινωνικό. Όποιος δεν είναι, είναι ή Θεός ή θηρίο. Καλώς ή κακώς ο κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη από καποιον άλλο. Αυτό δε σημαίνει πως ο ίδιος δεν αποτελεί μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Παρολ'αυτά, όλοι μας χρειαζόμαστε κάποιον να αγαπάμε, κάποιον που να νοιάζεται για εμάς. Κανένας δεν μπορεί να ζήσει μακριά από τους άλλους. Όποιος προσπαθεί να μείνει μόνος, δεν ζει. Αποστασιοποιείται. Η δημοσίευσή σου για το λεγόμενο "άλλο μας μισό" μου άρεσε. Δεν ξέρω αν υπάρχει, αν θα το βρούμε όλοι μας ή αν αξίζει να το ψάχνουμε σε όλη μας τη ζωή. Όποτε μπορέσεις μου απαντάς. Ξέρεις ποιος είμαι ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα λέμε