Τι νιωθω;

Δεν ξερεις που βρισκεσαι. Που πατας. Και τι νιωθεις.
Κοιτας τον κοσμο γυρω σου, ασπρομαυρος, βιαστικος... Και εκει που σου φανταζουν ολα ιδια κοιτας ευθεια και βλεπεις καταματα εναν ανθρωπο χρωματιστο, ακινητο. Διαφερει και το ξερεις. Δεν τον εχεις γνωρισει, δεν του χεις μιλησει αλλα το ξερεις.. οτι αυτος ειναι!
Αυτος ειναι που θα δωσει χρωμα στη ζωη και θα σε κανει να απολαμβανεις καθε δευτερολεπτο μαζι του.
Τον ερωτευεσαι, τον αγαπας. Δεν εχεις ιδεα. Το μονο που ξερεις ειναι οτι τον θες συνεχεια διπλα σου..κοντα σου. Να υπαρχει, απλα να στεκεται και εσυ να μυριζεις το αρωμα του και να σκεφτεσαι πως το αρωμα του θα κολλησει στο κορμι σου και δε θα φυγει ποτε απο πανω σου.
Αυτο ευχεσαι και καθως σου μιλαει εσυ χαμογελας ταπεινα επειδη εισαι ευτυχισμενη απλα και μονο επειδη ξερεις, εισαι σιγουρη πλεον πως αυτο το πλασμα που περιμενες τοσο καιρο υπαρχει, και ειναι απεναντι σου και σου χαμογελαει και εσυ το ανταποδιδεις λεγοντας μεσα απο τη σιωπη σου ποσο τον λατρευεις.
Τον απογοητευεις, βαζεις εμποδια στο μονο δρομο που σας ενωνει, τα οποια πρεπει να ξεπερασετε και οι δυο για να συναντηθειτε. Ειναι απιστευτος και ομως αληθινος.
Με μια ματια του σε ταξιδευει σε ολο το συμπαν και εσυ θες να του ψιθυρισεις οσα η ψυχη και η καρδια σου ντρεπεται να πει.
Σε θελω μα δεν μπορω να σε εχω. Τα εμποδια ειναι μεγαλα. Μα οχι ακατορθωτο να ξεπεραστουν. Στο χερι μας ειναι. Δωσε μου το δικο σου. Σε εμπιστευομαι εδω και χρονια...
Πιστευω σε σενα και στην υπαρξη σου.. Βοηθησε με να ρθω κοντα σου... Τραβα με κοντα σου..♥
Αν θελεις κατι πολυ, καντο να συμβει!
Ερωτας!