Απογοήτευση

Τον τελευταιο καιρο δεν μπορω να σκευτομαι αλλο το πως καποιος γινεται ευτυχισμενος, ενω παραλληλα συμβαινουν τοσο απαισια και απανθρωπα πραγματα στον κοσμο γυρω μας και εμεις απλα καθομαστε απραγοι και τα παρατηρουμε.. Το ψεμα, η απατη, η απογοητευση... ολα αυτα ειναι πλεον οι πρωταγωνιστες στην ζωη μας τα τελευταια χρονια. Πληγωνομαστε καθημερινα και ομως το παθημα δεν μας γινεται μαθημα με αποτελεσμα να κανουμε τα ιδια λαθη. Φαυλος Κυκλος με λιγα λογια. Το μονο που χρειαζομαστε ειναι δωσουμε ο ενας στον αλλον ενα χερι βοηθειας δινοντας ενα τουβλο για να χτισουμε πανω του ολα αυτα που γκρεμιστηκαν κι ομως ακομα και το τουβλο να μας δωσουν το μπετο ακομα λειπει!
Η αγαπη, ο ερωτας, ο γαμος ειναι κι αυτα μια απλη οφθαλμαπατη ειμαι μολις 1η Λυκειου και εχω δει αρκετα λυπητερα πραγματα και απλα αναρωτιεμαι οτι αν συνεχισουμε ετσι τοτε οι αντοχες μας θα εξαντληθουν και τοτε? Τοτε τι γινεται? Γινεσαι ενας απλος ζητιανος της ζωης αυτης που πλεον σου φανταζει σαν μια ρουτινα που δεν εχει τελειωμο εκτος κι αν καποιος σ'αυτο το μικρο ποτηρακι που κρατας ,ως ζητιανος και εσυ, ριξει ενα απλο κερμα!
Εκει ειναι η ελπιδα ενα συναισθημα που σου δινει απλα δυναμη να συνεχισεις να παρεις εστω την ζωη αυτη που σου μενει στα χερια σου με τις χαμηλες πλεον αξιες του σημερινου κοσμου! Δυσκολο κι ομως αληθινο γιατι στην πραγματικοτητα αυτο ειναι που μας λειπει διοτι κατα καποιον τροπο η ελπιδα ειναι αυτο το τουβλο που δεν χρειαζεται μπετο για να ξαναχτισεις αυτα που γκρεμισες...